Profilaktyka Wad Postawy

Jak dbać o postawę ciała

Podstawy anatomii

Prawidłowa profilaktyka wad postawy to klucz do zdrowia Twojego dziecka i sprawności w dorosłym życiu. Wady postawy to nieprawidłowe, niefizjologiczne ułożenia ciała, które nieleczone mogą stać się przyczyną wielu bolesnych dolegliwości kręgosłupa oraz stawów. Są to wszelkie odchylenia od prawidłowej postawy ciała, które dotyczą zarówno dzieci, jak i dorosłych. W praktyce fizjoterapeutycznej dzieli się je na wrodzone, wynikające z uwarunkowań genetycznych, oraz nabyte, które są najczęściej wynikiem niewłaściwego trybu życia, braku codziennej aktywności ruchowej, nadwagi czy przebytych w przeszłości urazów.

Rodzaje wad postawy

Podział ze względu na lokalizację odchyleń od normy.

Profilaktyka wad postawy - wady kręgosłupa

Wady kręgosłupa

plecy okrągłe, plecy wklęsło-okrągłe, plecy wklęsłe, plecy płaskie, skoliozy

Profilaktyka wad postawy - klatka piersiowa

Wady klatki piersiowej

kurza klatka piersiowa, klatka piersiowa lejkowata

Profilaktyka wad postawy - wady nóg i stóp

Wady kończyn dolnych

koślawe kolana, kolana szpotawe, stopa końsko-szpotawa, stopa szpotawa, stopa koślawa, płaskostopie

Skąd biorą się wady postawy?

Istnieje wiele przyczyn, które wywołują wady postawy. Na niektóre z nich nie mamy wpływu (wady wrodzone), inne (środowiskowe) możemy ograniczać, a zatem zmniejszyć ich negatywne oddziaływania na postawę. Można to osiągnąć dzięki odpowiedniemu doborze warunków jakie zapewnia dziecku środowisko w którym przebywa. Dlatego też warunki te u każdego powinny być odpowiednio przeanalizowane oraz dobrane, tak by ich oddziaływanie przyczyniało się do prawidłowego rozwoju.

Czynniki genetyczne

Wada postawy powstaje samoistnie i wynika z nieprawidłowego nawyku postawy.

Dystonia mięśniowa

Wada postawy powstaje na skutek nieprawidłowego napięcia mięśniowego.

Czynniki środowiskowe

Źle zorganizowanie otoczenie dziecka przyczynia się do powstawania wad postawy.

Etapy powstawania wady postawy

Etapy rozwoju wad postawy

Kolejność zachodzenia przemian w trakcie kształtowania się wady postawy

1. Nieprawidłowy nawyk

Brak aktywności ruchowej i siedzący tryb życia sprzyjają powstawaniu nieprawidłowych nawyków

2. Zmiany czynnościowe

Złe nawyki powodują zmiany w odpowiednim napięciu mięśni czyli dystonię mięśniową

3. Zmiany funkcjonalne

Długotrwała dystonia mięśniowa powoduje zmiany w napięciu więzadeł oraz torebek stawowych

4. Zmiany strukturalne

Na skutek długotrwałych zmian funkcjonalnych powstają zmiany w strukturach kostnych

Jak powinna wyglądać profilaktyka wad postawy u dzieci?

Dzieci powinny dwa razy tygodniowo uczęszczać na zajęcia z gimnastyki korekcyjnej.

Dodatkowo dwa razy w tygodniu na basen, najlepiej na zajęcia z pływania korekcyjnego.

W dni wolne od zajęć powinny ćwiczyć w domu pod kontrolą rodziców, we właściwy sposób.

Nie powinno się obciążać dzieci dodatkowymi zajęciami pozalekcyjnymi.

Czas wolny powinien mieć formę czynną i powinien trwać ok. 2 godzin dziennie.

Jeśli dziecko chce uprawić jakąś dyscyplinę sportową, należy zasięgnąć opini lekarza.

Szkolny tornister a profilaktyka wad postawy

Wielogodzinne siedzenie w ławce oraz noszenie ciężarów to czynniki, które najczęściej niweczą efekty profilaktyki wad postawy u dzieci. Źle dobrany lub zbyt ciężki tornister wymusza niefizjologiczne pochylenie sylwetki do przodu, co prowadzi do utrwalenia tzw. pleców okrągłych oraz asymetrii barków. Fizjoterapeuci alarmują, że waga plecaka nie powinna przekraczać 10-15% masy ciała dziecka, jednak rzeczywistość często odbiega od norm.
Jako fizjoterapeuci często obserwujemy, że wysiłek włożony w ćwiczenia korekcyjne jest niweczony przez 5 dni w tygodniu dźwigania źle spakowanego tornistra. Problem źle dobranych i przeciążonych plecaków jest na tyle poważny, że w Polsce postanowiono nawet wprowadzić Ogólnopolski Dzień Tornistra, który ma przypominać rodzicom i nauczycielom o ogromnym wpływie ciężaru na kręgosłup dziecka.

Jak przygotować bezpieczny plecak?

Zamiast sztywnych reguł, warto wprowadzić w życie proste nawyki, które sprawią, że codzienna droga do szkoły stanie się elementem profilaktyki wad postawy, a nie jej zagrożeniem.Raz w tygodniu rób z dzieckiem „przegląd tornistra”. Usuwanie zbędnych zabawek, pustych butelek po piciu czy niepotrzebnych akcesoriów to najprostsza, darmowa metoda dbania o kręgosłup.

Zasada 10%

Pilnuj, aby waga plecaka nie przekraczała 10% masy ciała dziecka. Każdy dodatkowy kilogram wymusza na dziecku nienaturalne pochylenie głowy i tułowia do przodu.

Pionizacja ciężaru

Najcięższe przedmioty (duże podręczniki) pakuj zawsze na samo dno i maksymalnie blisko pleców. To pozwala utrzymać środek ciężkości blisko osi kręgosłupa.

Symetria to podstawa

Szelki muszą być równej długości. Jeśli jedna jest luźniejsza, dziecko automatycznie unosi jeden bark, co jest najprostszą drogą do skoliozy funkcjonalnej.

Dopasowanie do wzrostu

Górna krawędź plecaka nie powinna wystawać ponad linię barków, a dolna powinna kończyć się na wysokości miednicy.